Artist Statement

Click on a flag to view your language


















Abstract art enables the artist to perceive beyond the tangible,
to extract the infinite out of the finite. It is the emancipation of the mind.”
Arshile Gorky


I am Ingrid Simons, visual artist. Since graduating in 1999, I have built up an active, national and international professional practice. Performances, in which I seek connection with and in nature, always dressed in black as a “vehicle” for the performance, are the starting point in my work.

Based on these performances, I create abstracted, expressive and pasty oil paintings, lithographs and other graphics and ceramic objects inspired by the connection between humans and nature. Investigating and experiencing immense, desolate natural landscapes, translating these into performances and works on large format paper on location and oil paintings, usually in the middle of raw nature, responding directly to locations, where I seek connection with nature and the history of the country. Working in the extreme south and north of Europe, in Portugal and Norway, where the forces of nature are still immediately visible and tangible, has a major influence on my work.

During these working periods (including in France, Denmark and Germany) I work on thematic series and I also explore other media related to my work, such as performance, installation/land art and collaborative projects (including with international colleagues, filmmakers, poets and musicians). Other techniques, such as screen printing, lithography, Toyobo prints, ceramics and painting on paper, offer other languages ​​and solutions to painterly and research questions. I consider myself a multidisciplinary artist, where all techniques within my oeuvre are in conversation with each other and influence each other.

The paintings that are created do not refer to existing nature. They themselves are expressive spaces and their very existence depends on the physical act of painting. With painting I work purely, expressively and associatively with oil paint and turpentine, wet-on-wet; from one Guß.

Other techniques I work in, such as screen printing, lithography, toyobo prints, ceramics and painting on paper offer other languages ​​and solutions to painterly and research questions. I am interested in deconstructing the landscape and reconstructing a new, physical reality from my personal experience of the land and its essence. For me, the process of painting is a physical experience, a trade-off between sculpting with oil paint and dissolving layers of paint; between building up and breaking down emerging structures in the paint. ​ The sublimity of nature and the (problematic) connection between man and nature is a permanent source of nourishment for the pasty and abstracted scapes, which show the reflective way in which I relate to the world.

It is essential to me that both my paintings and the visual experience they catalyze evoke a strong physical and visceral experience in the viewer, whose body is instinctively ‘addressed’. Recurring research questions in paint are exploring the border area between figuration and abstraction, the insignificance of man and attempts to capture the grandeur and omnipotent power of three-dimensional energy in nature in two dimensions. The protagonist is often the immense, unpolished and indescribable natural landscape. My paintings contain a recognizable spherical color palette that embodies atmospheres of explosive energy and the palpable energy of the land that surrounds me.

“Simons paints the figurative of invisible forces”, José Rodrigues dos Santos, Portugal. Contemporary issues such as light pollution (e.g. the “Distortion” series, Van Gogh A.i.R., 2022) in contrast to the UNESCO “Dark Sky Reserves”, which I paint in southern Portugal), changing landscapes due to climate change regarding the connection between people and nature at these various international work locations. The gentrification in Berlin, nature in the city, but also here the light pollution and the deserted, urban landscapes laden with history intrigue and inspire me to make these visible and tangible in my work.


I am fascinated by bodies of water and their relationship to human intervention: the fjords in Norway, omnipotent and unchangeable by man; the lakes in the Netherlands, both natural and man-made; and the artificial lakes that form in the abandoned marble quarries in Portugal. Here nature shows its strength by reclaiming its territory after human intervention. “As Ingrid Simons delves into the possibilities offered by the material, the form fades, the plastic virtuality of pasty paint, of accumulations, overlaps, cuts and drags of the paint is revealed. The color itself becomes minimal and tends towards an almost monochrome palette (blue, black, salmon beige here and there), revealing that the painter’s intention is to merge – knead – the mass until its inner properties become revealed. Simons moves from the landscape, seen from afar and from the outside, from existing forms to the possibilities of the matter itself. The painter of the earth meets the land.” José Rodrigues dos Santos, Portugal.



The Japanese vision on the relationship between man and nature (experience) is influential in my work, as is the concept of Ma and the Chinese philosophy of chi. I also draw on Dahl, Constable, Thoreaux (“True freedom is found in nature.”), Friedrich, Turner, Jongkind, Munch, Van Gogh (“I often think that the night is more alive and more richly colored than the day”), Monet, Soutine, Pollock (“The modern artist (…) expressing the energy, the motion, and other inner forces.”), De Kooning, Frankenthaler (“The landscapes were in my arms as I did it.”), Serra, Lynch, Eliasson, Grosse and Turrell (“When we dim the light down, and the pupil opens, feelings come out of the eye like touch. Then you really can feel colour, and experience it.”).

Ingrid Simons


1) “Abstraction allows man to see with his mind what he cannot see physically with his eyes…
Abstract art enables the artist to percieve beyond the tangible, to extract the infinite out of the finite. It is the emancipation of the mind. It is an exploration into unknown areas.” Arshile Gorky










* Ingrid Simons (1976) graduated in 1999 from the Akademie voor Kunst en Vormgeving, ’s-Hertogenbosch, The Netherlands. She is mainly a painter who works with oil paint on linen, but she also works in lithography, silkscreen printing, photopolymer printing, ceramics, and works occasionally with short film and performance. In the summer of 2022 a new direction was added: work on papier, painting with ink and laque.

In 2005 and 2008 she was shortlisted for the Royal Award for Modern Painting and these works were shown at Museum GEM in The Hague (The Netherlands), in 2016 she was granted the Stipendium for Established Artists (Mondriaan Fonds, The Netherlands) and in 2019 she was nominated for the Berlin Prize by the ISPP International Studio & Presentation Program of Livingstone Gallery. In 2020 she was nominated for the International Senefelder Award (Germany).

Works of Simons were presented in public museums, biennials, galleries and art fairs in a.o. The Netherlands, Portugal, Germany, Belgium, Italy, U.S.A, Russia and Japan.

In 2020 Simons was awarded the Brill Fellowship as independent researcher by the Scaliger Institute of Leiden University.

Her work is represented by two galleries in the Netherlands, in The Hague and ‘s-Hertogenbosch. Ingrid Simons presented her eight solo exhibition in Portugal in 2023 at Museu Nacional Frei Manuel do Cenáculo, Évora (Portugal).







‘”Male den sjø”
(Painting the sea)


Performance about the wish and dream, that versus reality. The urge to overcome the impossible.


We see a woman in a broad fjord landscape in the South-West of Norway. The sublimity of nature is emphasized in the first and last images of the film. Slowly we close up to a female figure on the rocky water bank with a white piece of paper. She starts to paint. Almost every time she paints with black ink on the white paper, the painting gets washed away by the incoming waves. Time and time again, sometimes a little bit, sometimes a lot.
The sea paints with her and against her with her own clear water.
She builds the painting up, the sea changes or even removes the paint immediately or a bit later, or leaves half of it behind, one shade lighter, or with almost nothing of the image left…

Painting as one together, never sure of the result, but she will always try again.

Ingrid Simons
August 2019

Ålvik, Norway


Film performance at Hardangerfjord
Recording Thursday August 15, 2019
Concept and performance : Ingrid Simons (NL)
Film and editing : Lucia Veronesi (IT)
Thanks to : Iris Blauensteiner (AT)
Loop: total 5 minutes
















“Abstracte kunst stelt de kunstenaar in staat verder te kijken dan het tastbare, om het oneindige uit het eindige te halen. Het is de emancipatie van de geest.”
Arshile Gorky


Ik ben Ingrid Simons, beeldend kunstenaar. Ik heb sinds mijn afstuderen in 1999 een actieve, nationale en internationale beroepspraktijk opgebouwd. Performances, waarin ik verbinding zoek met en in de natuur, altijd in het zwart gekleed als “vehikel” voor de performance, zijn het startpunt in mijn werk.


Gebaseerd op deze performances maak ik geabstraheerde, expressieve en pasteuze olieverfschilderijen, litho’s e.a. grafiek en keramische objecten geïnspireerd door de verbinding tussen mens en natuur.Het onderzoeken en ervaren van immense, verlaten natuurlijke landschappen, deze vertalen in performances en werken op papier op groot formaat op locatie en olieverfschilderijen, meestal midden in de rauwe natuur, direct reagerend op locaties, waar ik verbinding zoek met de natuur en de geschiedenis van het land. Werken in het uiterste zuiden en noorden van Europa, in Portugal en Noorwegen, waar de natuurkrachten nog direct zichtbaar en voelbaar zijn, heeft een grote invloed op mijn werk.Tijdens deze werkperiodes (o.a. ook in Frankrijk, Denemarken en Duitsland) werk ik aan thematische series en verken ik ook andere media die verband houden met mijn werk, zoals performance, installatie/landart en samenwerkingsprojecten (onder andere met internationale collegae, filmmakers, dichters en muzikanten). Andere technieken, zoals zeefdrukken, lithografie, toyobo-prints, keramiek en schilderen op papier bieden andere talen en oplossingen voor schilderkunstige- en onderzoeksvragen. Ik beschouw mezelf als een multidisciplinair kunstenaar, waarbij alle technieken binnen mijn oeuvre met elkaar in gesprek zijn en elkaar beïnvloeden.De schilderijen, die ontstaan refereren niet aan de bestaande natuur. Zij zelf zijn expressieve ruimtes en hun eigen bestaan hangt af van de fysieke handeling van het schilderen. Met schilderen werk ik puur, expressief en associatief met olieverf en terpentijn, nat-in-nat; aus einem Guß. Andere technieken waarin ik werk, zoals zeefdrukken, lithografie, toyobo-prints, keramiek en schilderen op papier bieden andere talen en oplossingen voor schilderkunstige- en onderzoeksvragen. Ik ben geïnteresseerd in het deconstrueren van het landschap en het reconstrueren van een nieuwe, fysieke werkelijkheid van mijn persoonlijke ervaring van het land en haar essentie. Voor mij is het proces van schilderen een fysieke ervaring, een afweging tussen beeldhouwen met olieverf en het oplossen van verflagen; tussen het opbouwen en afbreken van opkomende structuren in de verf.

De sublimiteit van de natuur en de (problematische) verbinding tussen mens en natuur is een permanente voedingsbron voor de pasteuze en geabstraheerde scapes, die de reflectieve manier tonen waarop ik me verhoud tot de wereld.
Het is voor mij essentieel dat zowel mijn schilderijen als de visuele ervaring die ze katalyseren een sterke fysieke en viscerale ervaring oproepen bij de beschouwer, wiens lichaam instinctief wordt ‘aangesproken’. Terugkerende onderzoeksvragen in verf zijn het exploreren van het grensgebied tussen figuratie en abstractie, de nietigheid van de mens en pogingen om de grootsheid en omnipotente kracht van de driedimensionale energie in de natuur in twee dimensies te vatten. De hoofdrolspeler is met regelmaat het immense, ongepolijste en niet in te schalen natuurlijke landschap. Mijn schilderijen bevatten een herkenbaar sferisch kleurenpalet dat atmosferen van explosieve energie en de voelbare energie van het land, dat mij omringt, belichamen.

“Simons schildert het figuratieve van niet-zichtbare krachten”, José Rodrigues dos Santos, Portugal.Hedendaagse vraagstukken als lichtvervuiling (bv. de “Distortion” serie, Van Gogh A.i.R., 2022) in contrast met de Unesco “Dark Sky Reserves”, die ik schilder in Zuid-Portugal), veranderende landschappen door klimaatverandering m.b.t. de verbinding van mens en natuur op deze verschillende internationale werklocaties.
De gentrificatie in Berlijn, de natuur in de stad, maar ook hier de lichtvervuiling en de verlaten, stedelijke landschappen beladen met geschiedenis intrigeren en inspireren mij om deze zichtbaar en tastbaar te maken in mijn werk.Ik ben gefascineerd door waterlichamen en hun relatie met menselijke interventie: de fjorden in Noorwegen, almachtig en niet veranderbaar door de mens; de meren in Nederland, zowel natuurlijk als door de mens aangelegd; en de kunstmatige meren die ontstaan in de verlaten marmergroeven in Portugal. Hier toont de natuur haar kracht door na menselijk ingrijpen haar territorium terug te veroveren.“Terwijl Ingrid Simons zich verdiept in de mogelijkheden die het materiaal biedt, vervaagt de vorm, wordt de plastische virtualiteit van pasteuze verf, van opeenhopingen, overlappingen, sneden en slepen van de verf onthuld. De kleur zelf wordt minimaal en neigt naar een bijna monochroom palet (blauw, zwart, hier en daar zalmbeige), onthullend dat het de bedoeling van de schilder is om het te laten samensmelten – het kneden – van de massa totdat de innerlijke eigenschappen ervan worden onthuld. Simons beweegt zich vanuit het landschap, van veraf gezien en van de buitenkant, van bestaande vormen tot de mogelijkheden van de materie zelf. De schilder van de aarde ontmoet het land.” José Rodrigues dos Santos, Portugal.

De Japanse visie op de relatie tussen mens en natuur(-beleving) in invloedrijk in mijn werk, evenals het concept van Ma en de Chinese filosofie van chi. Ik put ook uit Dahl, Constable, Thoreaux (“Echte vrijheid vind je in de natuur.”), Friedrich ,Turner, Jongkind, Munch, Van Gogh (“Ik denk vaak dat de nacht levendiger en rijker gekleurd is dan de dag”), Monet, Soutine, Pollock (“De moderne kunstenaar (…) die de energie, de beweging en andere innerlijke krachten uitdrukt.”), De Kooning, Frankenthaler (“De landschapen waren in mijn armen terwijl ik het deed.”), Serra, Lynch, Eliasson, Grosse en Turrell (“Als we het licht dimmen en de pupil opent, komen er gevoelens uit het oog als aanraking. Dan kun je echt kleur voelen en ervaren”).


Ingrid Simons

1) “Abstraction allows man to see with his mind what he cannot see physically with his eyes…
Abstract art enables the artist to percieve beyond the tangible, to extract the infinite out of the finite. It is the emancipation of the mind. It is an exploration into unknown areas.” Arshile Gorky




* Bio

Ingrid Simons (1976) studeerde in 1999 af aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving, ’s-Hertogenbosch, Nederland.
Ze is beeldend kunstenaar: een schilder, die werkt met olieverf op linnen, maar ze werkt ook in lithografie, zeefdruk, fotopolymeerdruk, keramiek. Haar schilderijen maakt ze geïnspireerd door de performances, die ze doet in en met de natuur. In de zomer van 2022 kwam daar een nieuwe richting bij: werken op papier, schilderen met inkt en lak.

In 2005 en 2008 stond ze op de shortlist voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst en deze werken waren te zien in Museum GEM in Den Haag (Nederland), in 2016 ontving ze de Werkbijdrage Bewezen talent van Mondriaan Fonds (Nederland) en in 2019 werd ze genomineerd voor de Berlin Prize door het ISPP International Studio & Presentation Program van Livingstone Gallery. In 2020 werd ze genomineerd voor de Internationale Senefelder Award (Germany).

Werken van Simons werden gepresenteerd in musea, biënnales, galeries en kunstbeurzen in o.a. Nederland, Portugal, Duitsland, België, Italië, U.S.A, Rusland en Japan. In 2020 werd het Brill Fellowship van het Scaliger Instituut van Universiteit Leiden toegekend aan Simons voor haar onderzoek in de lithografie.

Haar werk wordt vertegenwoordigd door twee galeries in Nederland, in Den Haag en ‘s-Hertogenbosch. Ingrid Simons presenteerde haar achtste solotentoonstelling in Portugal in 2023 in Museu Nacional Frei Manuel do Cenáculo, Évora (Portugal).

Naast haar jaarlijkse artistieke residenties in OBRAS-Portugal (Évoramonte, Portugal), heeft ze tweejaarlijkse werkperiodes in Berlijn (Duitsland) en Hardangerfjord (Noorwegen), naast werkperiodes in o.a. Denemarken, Duitsland en Frankrijk.







‘”Male den sjø”
(Painting the sea)


Performance over de wens en de droom, die tegenover de realiteit staan. De drang om het onmogelijke te overwinnen.


We zien een vrouw in een uitgestrekte fjord in het Zuidwesten van Noorwegen. De sublimiteit van de natuur is benadrukt in de eerste en aan laatste beelden van de film. Langzaam komen we dichterbij een vrouwelijke figuur, aan de rotsige waterkant met een wit stuk papier. Ze begint te schilderen. Bijna iedere keer als ze met zwarte inkt op het witte papier schildert, wordt de schildering weggewassen door de inkomende golven. Iedere keer weer, soms een beetje, soms veel. De zee schildert met haar en tegen haar met haar eigen zuivere water. 

Ze bouwt het schilderij op, de zee verandert of verwijdert de schildering onmiddellijk of een beetje later, of laat de helft staan, een tint lichter,
of met bijna niets meer van het beeld zichtbaar…
Schilderen, als één, nooit zeker van het resultaat, maar ze zal het altijd opnieuw proberen.

Augustus 2019

Ålvik, Norway


Film performance, Hardangerfjord (NRW)
Opgenomen donderdag 15 augustus, 2019
Concept en performance : Ingrid Simons (NL)
Film en editing : Lucia Veronesi (IT)
Met dank aan : Iris Blauensteiner (AT)
Loop: 5 minuten






Declaração de artista


Nada é mais abstrato do que a realidade”

Estou interessada na desconstrução da paisagem e na reconstrução de uma nova realidade áspera e física da minha experiência pessoal com a terra e a sua essência. Este processo é minha contribuição para a narrativa histórica da pintura de paisagem. Sinto-me compelida a continuar esta historia no meu próprio e novo estilo para poder criar uma nova compreensão de consciência humana da nossa relação com o nosso ambiente natural.


A intensidade sublime da natureza me cativa. Quando trabalho no local numa nova coleção nos Países Baixos, Portugal, Alemanha ou Noruega, eu reconecta me com a pureza e a força da natureza, tendo tempo para submergir me na natureza e recuperar o contacto intenso com ela.
Desafia-me a me conectar com a grandeza infinita da natureza e a insignificância da humanidade em comparação com ela, e com a localização específica, a sua luz, e sua história tangível. O resultado é uma linguagem visual muito pessoal na pintura,  usando cores restritas e atmosferas ainda cheias de energia dinâmica e explosiva – incorporando e até mesmo transcendendo a energia palpável da terra.


Um ponto de foco é o meu fascínio com corpos de água e as suas relações com a intervenção humana: os fiordes da Noruega, todo-poderoso e imutável pelos humanos, os lagos na Holanda, tanto naturais como construídos por humanos; e os lagos artificiais, que surgem nas pedreiras de mármore abandonadas de Portugal, onde a natureza mostra sua força, demandando seu próprio território novamente da intervenção humana.


Para mim, o processo de pintura é uma experiência altamente física, um ato de consideração entre esculpir com a tinta e dissolver camadas de tinta – entre a montagem e desmontagem de estruturas e padrões desta dissolução.

As ‘paisagens’ que surgem não se referem á natureza existente, nem nas fotografias ou imagens;
elas próprias SÃO espaços expressivos que só existem através o ato físico da pintura.


Ingrid Simons




Declaração de obras da cerâmica


Apesar das minhas pinturas a óleo têm prioridade, também pinto objetos de cerâmica, e azulejos que eu próprio desenhei e que são influenciadas por tradições Português e Holandês.

A ligação entre os meus obras de cerâmica e as pinturas é o ato físico com qual os trabalhos são criados. Trabalhando com a matéria, desconstruir e construir novamente, é a mesma técnica que utilizo para realizar as minhas pinturas.

Utilizando as formas cerâmicas adiciona um segmento tridimensional ao meu trabalho.

Estou curiosa sobre a influência deste segmento relativamente novo ao meu trabalho. A forma redonda do “vaso” afeta como você observa a pintura e partes desaparecem da vista. A maneira pastosa quando pinto as minhas pinturas em óleo, não pode ser usado nesta técnica. A cerâmica tem que ser pintada em camadas finas, transparentes e tem que ser construído em varias camadas. Por este abordagem desenvolvo uma técnica mais amplo de pintura.
A técnica pastosa das tintas a óleos que utiliza nas minhas pinturas, o tangível, tornou-se recentemente em cerâmica, e a pintar com barro e o tridimensionalidade dos objetos próprios. O efeito do brilho do esmalte, que permita que na mudança da posição do espectador, surge um imagem (por vezes parcialmente) diferente do pintado é um fato novo e interessante.
Como acontece na escolha da superexposição nas minhas trilhas da floresta pintadas detalhes desaparecem e surgem em formas abstratas. Isso também ocorre nos meus trabalhos de cerâmica, mas agora pinto a trilha da floresta toda e surge o desaparecimento do pintado sob a influência do brilho do esmalte.
Isto também referese ao uso de tintas metálicas ao fazer meus serigrafias.


Depois de alguns projetos em cerâmica na Holanda, comecei em 2010 em Portugal a pintar os meus primeiros azulejos com um mestre de cerâmica tradicional e local. Seguido por vasos de flores inspirados por o tradição Alentejano (Português). Todos os anos eu trabalho com ele e o filho dele. Meu trabalho cerâmica desenvolve cada vez mais em direção dos objetos de cerâmica três dimensional. Em 2020 pesquiso uma nova série tridimensional que vai ser apresentado como uma instalação.


Tudo isso afeta um ao outro e ao fazer o meu arte de cerâmica, ao mesmo tempo eu desenvolvo as minhas pinturas e minha linguagem artística.


Utilizando as técnicas mencionadas acima em combinação com as minhas pinturas em óleo proporciona uma mais-valia para o meu trabalho.
Há uma diferença visual e substantiva entre a minha arte cerâmica Holandês e Português.


Minhas cerâmicas Holandeses são fundidos. Os vasos em si são feitas a partir de moldes designadas pelo mim e a tinta é pré-misturada na fábrica, na etiqueta vê se  qual cor que vai ser: tudo é melhor acabada e ajustada. 
As minhas trabalhos de cerâmica de Portugal também são feito à mão, mas os azulejos são rolados de tiras grossas do barro. Os vasos são feitos à mão pelo mestre de cerâmica  seguindo um esboço da minha mão. O mestre acrescenta influências tradicionais. A tinta é misturado no local e varia a cada mistura.


Já mostrei os meus trabalhos de cerâmica em várias exposições (inter)nacionais, por exemplo, na exposição individual “O azul do Alentejo, sob o meu olhar” no Museu do Artesanato e do Design em Ėvora (PT, 2015, apenas trabalhos em cerâmica), a exposição individual “O Paraiso Escondido” na Galeria Municipal D. Dinis em Estremoz (PT, 2017), o duo exposição “TERRA” no Huub Hannen Galerie (Maastricht, 2018) e a exposição individual “O Blues da Noruega” de Jan van Hoof Galerie (‘s-Hertogenbosch, 2020).


Gostaria mostrar estas disciplinas diferentes no meu trabalho com mais frequência em contexto de um com o outro.
O ano passado comecei a abordar o meu trabalho em cerâmica como objetos tridimensionais e gostaria de experimentar ainda mais, tanto no meu trabalho, como nas minhas exposições.



Ingrid Simons













‘”Male den sjø”
(Pintar o mar)


Um desempenho sobre o desejo e o sonho, que enfrentam a realidade. O impulso de superar o impossível.

Nós vemos uma mulher num vasto fiorde no Sudoeste da Noruega. A sublimidade da natureza é enfatizado nas primeiras e na últimas imagens do filme. Lentamente chegamos perto de uma figura feminina na margem de água rochosa com um pedaço de papel branco. Ela começa a pintar. Quase todas as vezes que ela pinta com a tinta preta no papel branco, a pintura é lavada  pelas ondas que chegam. repetidamente, às vezes um pouco, às vezes muito. O mar pinta com ela e contra ela com sua própria água pura.

Ela constrói a pintura, o mar muda ou mesmo remove a tinta imediatamente ou um pouco mais tarde, ou deixa ficar a metade, com um tom mais claro, ou com quase nada da imagem visível…

Pintar, como um, nunca certeza do resultado, mas ela sempre continua a tentar.


Augustus 2019
Ålvik, Norway


Filme de desempenho no Hardangerfjord (NRW)
Gravação quinta-feira 15 Agosto, 2019
Conceito e desempenho: Ingrid Simons (NL)
Filme e edição: Lucia Veronesi (IT)
Graças a: Iris Blauensteiner (AT)
Ciclo: o total de 5 minutes




Begrundung Ingrid Simons


Abstract art enables the artist to percieve beyond the tangible,
to extract the infinite out of the finite. It is the emancipation of the mind.”

Arshile Gorky


Mich interessiert die Dekonstruktion der Landschaft und die Rekonstruktion einer neuen, physischen Realität aus meiner persönlichen Erfahrung des Landes und seiner Essenz.

Für mich ist der Prozess des Malens eine sehr körperliche Erfahrung, ein Trade-off zwischen Ölbildhauerei und dem Auflösen von Farbschichten – zwischen dem Aufbau und dem Abbau von entstehenden Strukturen und Mustern aus dieser Zersetzung.

Die resultierenden Gemalde beziehen sich nicht auf vorhandene Natur, wie sie existiert. Sie selbst sind expressieve Räume, die nur durch den physischen Akt des Malens existieren.

Ich siehe die Übersetzung persönlicher Emotionen in Kombination mit intensiver Naturbeobachtung als Fortsetzung und meinen Beitrag zur Erneuerung der holländischen Tradition der Malerei. Ausgehend von meiner eigenen Bildsprache und ihrem zeitgenössischen Bezugsrahmen möchte ich diese Tradition fortführen, um durch sie ein neues Verständnis des menschlichen Bewusstseins von und für die Beziehung zu unserer natürlichen Umwelt (und der Problematik des Verlusts dieser Verbindung) anzuregen Gemälde.

Ein wiederkehrendes Thema in mein Werk ist die Auseinandersetzung mit den Grenzbereichen zwischen Figuration und Abstraktion. Die Erhabenheit und allmächtige Kraft der Natur, die immensen, ungeschliffenen und unermesslichen Naturlandschaften, die Beziehung und Verbindung zwischen Mensch und Natur. Das Licht und die Dunkelheit, die Farben der Nacht, Aurora Borealis, die Dämmerung, die lokalen Mythen (z.B. A.i.R. Portugal 2023).

Aber auch die aktuellen Probleme in Bezug auf Lichtverschmutzung (wie in meiner Arbeit während des Van Gogh A.i.R., 2022), die sich verändernden Landschaften durch den Klimawandel, die verlassenen, geschichtsträchtigen Stadtlandschaften (u.a. A.i.R. Berlin 2018, 2020, 2022).

Schwerpunkt in meiner Arbeit ist die Faszination für Gewässer und ihre Beziehung zu menschlichen Eingriffen: die Fjorde in Norwegen, allmächtig und nicht umwandelbar von Menschenhand; die Seen in den Niederlanden, die sowohl auf natürliche als auch vom Menschen geschaffene Gewässer und die künstlichen Seen, die in den verlassenen Marmorbrüchen in Portugal entstanden sind, wo die Natur ihre Stärke zeigt, indem sie ihr Territorium rückfordert, wenn der Mensch es nach Gebrauch verlässt.

Die erhabene Intensität der Natur ist eine permanente Nahrungsquelle für diese pastosen und abstrakten Naturlandschaften, sie zeigen wie ich mich reflektierend auf die Welt beziehe. Wesentlich ist für mich, dass die Bilder neben dem visuellen Erlebnis auch ein viszerales Erlebnis beim Betrachter hervorrufen, bei dem der Körper instinktiv ‚angesprochen‘ wird.

Gemälde in einer erkennbaren, sphärischen Farbenskala, die die Atmosphären mit explosiver Energie und die spürbare Energie des Landes, das mich umgibt, verkörpern.

Typisch innerhalb meiner fast 25-jährigen Berufspraxis sind die jährlichen Auslandsarbeits- und Forschungsaufenthalte (ab 2010 durchschnittlich 3 res. pro Jahr, davon jährlich in Südportugal und alle zwei Jahre in Berlin, in Norwegen, u.a. Dänemark und Frankreich), in die ich an thematischen Reihen arbeite (Malerei, Keramik, Papierarbeiten, grafische Arbeiten). Während dieser Residenzen erkunde ich auch andere Medien in Bezug auf ihre Arbeit, wie Performance, Installation/Land Art und Gemeinschaftsprojekte (z.B. in Zusammenarbeit mit internationaler Kollegen, Filmemacher, Dichter und Musiker).

Wenn ich an bestimmten Orten in den äußersten Ecken Westeuropas arbeite, wie der rauen und intensiven Natur im Alentejo im Süden Portugals oder der rauen, unerbittlichen Natur in den unermesslichen Fjord- und Berglandschaften Norwegens, verbinde ich mich wieder mit der Reinheit der Natur.

Die Bedeutungslosigkeit des Menschen gegenüber der Natur(kraft), sein spezifisches Licht und seine greifbare Geschichte wirken als Katalysator der Inspiration. Ich verbinde mich mit der lokalen Natur und dem Licht, dann folgt das Malen. Ich fordere mich auf, durch meine Arbeit die Verbindung zwischen Mensch und Natur zu intensivieren und wiederherzustellen. Ziel: Die Bilder sollten eine viszerale Reaktion hervorrufen, so wie die Natur sie hervorruft.

Einfluss auf meine Arbeit haben die japanische Vision der Beziehung zwischen Mensch und Natur (Erfahrung), das Konzept von Ma , Dahl, Constable, Thoreaux („Wahre Freiheit findet sich in der Natur.“), Friedrich , Turner, Jongkind, Munch, Van Gogh („Ich denke oft, dass die Nacht lebendiger und farbenprächtiger ist als der Tag“), Monet, Soutine, Pollock („Der moderne Künstler (…) drückt die Energie, die Bewegung und andere innere Kräfte aus.“ ), De Kooning, Frankenthaler („Die Landschaften waren in meinen Armen, als ich es tat Auge wie Berührung. Dann kann man Farbe wirklich fühlen und erleben.“).

Ingrid Simons
Bildender Künstler
7. Mai 2023

1) “Abstraction allows man to see with his mind what he cannot see physically with his eyes…
Abstract art enables the artist to percieve beyond the tangible, to extract the infinite out of the finite. It is the emancipation of the mind. It is an exploration into unknown areas.” Arshile Gorky




* Ingrid Simons (1976) graduierte 1999 an der Akademie für Kunst und Design, ‘s-Hertogenbosch, Niederlande. Sie ist in erster Linie Malerin und arbeitet mit Öl auf Leinwand, aber sie arbeitet auch mit Lithographie, Siebdruck, Photopolymerdruck, Keramik und arbeitet gelegentlich mit Kurzfilmen und Performances. Im Sommer 2022 kam eine neue Richtung hinzu: Arbeiten auf Papier, Malen mit Tusche und Lack.

In 2005 und 2008 wurde sie für den Royal Award for Free Painting nominiert und diese Werke wurden im Museum GEM in Den Haag (Niederlande) ausgestellt. In 2016 erhielt sie den Stipend Werkbijdragen Bewezen Talent vom Mondriaan Fund (Niederlande) und 2019 sie wurde vom ISPP International Studio & Presentation Program der Livingstone Gallery für den Berlin Prize nominiert. 2020 wurde sie für den Internationalen Senefelderpreis (Deutschland) nominiert.

Simons Arbeiten wurden in Museen, Biennalen, Galerien und Kunstmessen in den Niederlanden, Portugal, Deutschland, Belgien, Italien, den USA, Russland und Japan präsentiert. 2020-21 erhielt Simons das Brill Fellowship als unabhängiger Forscher vom Scaliger Institute der Universität Leiden.

Ihre Arbeit wird von zwei Galerien in den Niederlanden vertreten, in Den Haag und ‘s-Hertogenbosch. Ingrid Simons präsentierte 2023 ihre achte Einzelausstellung in Portugal im Museu Nacional Frei Manuel do Cenáculo, Évora (Portugal).